Odwiedzenie i pielęgnacja
Prawidłowa odżywianie i regularna pielęgnacja to naturalne drogi do lśniącej sierści. Słaba dieta widać na futrze, a błyszcząca sierść = dobre zdrowie. Niezależnie od rasy i typu sierści: bilans białka, witamin, minerałów, węglowodanów. Opieka wewnętrzna i zewnętrzna równoważnie ważne.
Odżywianie
- Włosy to 95% białka. Dieta na zdrową sierść: 25-30% białka. Niedobór = sierść bez pigmentu, krucha, łatwo wypada, wolno rośnie. Kwasów omega-3: oliwa z oliwek (do 50 lb – 1 łyżeczka, powyżej – 1 łyżka dziennie). Nasiona lniane – 1 łyżeczka. Olej rybny – na jedzenie.
Oczyszczanie wewnętrzne
- Badanie na pasożyty (robaki) – pasożyty kradną składniki, sierść traci blask. Weterynarz może zalecić badanie kału w ramach kontroli.
Pielęgnacja zewnętrzna
- Regularne czesanie/grzebienie usuwa brud, rozprowadza naturalne olejki. Zapobiega matsom, czyści skórę, pozwala kontrolować pchły. Potrzeby zależą od typu sierści:
- Krótka, gładka (bokser): 1x/tydzień. Szczotka gumowa (martwa naskórek), szczotka włosowa (martwe włosy). Poleruj skamieżem dla blasku.
- Krótka, gęsta, matująca (retriever): szpilkową szczotką usuwaj matsy, włosową złap martwe włosy. Pamiętaj o ogonie.
- Długa, luksusowa (york): codziennie. Szczotką szpilkową usuwaj matsy przed czesaniem włosową.
Kąpiele
- ASPCA: kąpiel co 3 miesiące. Lato częściej, jeśli pies dużo na zewnątrz. Łagodny szampon dla psów. Szampony ludzkie – zbyt agresywne, inny pH = Suche, łuszcząca się skóra. Szampony i odżywki dla każdego typu sierści.
Specjalne potrzeby (mopsy, shar pei)
- Zmarszczki, skłęby, luźna skóra twarzy – czyść wilgotną watką, dokładnie susz. Zapobiega bakteriom, brudowi, infekcjom, podrażnieniom, uszkodzeniu sierści.