Sznaucery (budowa kwadratowa, sierść drzasta czarna lub szaro-biała) – popularne psy towarzyszące. Podobnie jak inne rasy, są narażone na roztocza uszne. Bez leczenia: drobne i poważne problemy uszne. Zrozumienie problemu to pierwszy krok do rozwiązania.
Charakterystyka roztócz usznych
Najczęstsze: Otodectes cynotis. Rozmiar 0,3-0,5 mm, 8 nóżek z hakami (kubkami). Samce: haki na każdej nodze, samice: na 4 przednich. Żyją ok. 4 tygodnie. Jaja: 4 dni do wylęgnięcia, owalne, miękkie, białe. Larwy: 0,2 mm, blade, 4 pary nóg, haki tylko na 1 parze. Choć „uszne”, łatwo atakują inne miejsca ciała.
Przenoszenie
Wysokie ryzyko zarażenia zwierzę-zwierzę. Sznaucery łatwo zarażają się od psów, kotów, fretek, królików. Ryzyko u szczeniaków – zarażenie od matki.
Objawy i skutki
Roztocza wiercą się w powłoce kanału usznego. Silne świądzenie – pies drapie, trząsie głową. Woskowina zarażona bakteriami i krwią. Kory na woskowinie w kanale i na uszu. Zapach. Ryzyko infekcji wtórnej bakteryjnej: gorączka, zmiana zachowania. Nieleczone = trwałe uszkodzenie bębenka i kanału, utrata słuchu.
Leczenie
Różne leki: krople z insekticydami (piretryna, iwermektyna, fipronil) na 2-4 tyg. Insekticyd OBOWIĄZKOWY – bez niego nieskuteczne. Bo roztocza nie tylko w uszach – maż całe ciało (jak na pchły), w tym ogon. Wiele zwierząt w domu – lecz wszystkie naraz. Dom/ogród zazwyczaj nie trzeba – roztocza nie przeżywają bez gospodarka.