Dlaczego to ważne?
Zbyt długie pazury sprawiają ból przy chodzeniu, zmniejszają aktywność (ryzyko otyłości), pękają, zakręcają i wewrąsają w podeszwy, powodując rozstawienie palców, zapalenie stawów i infekcje. Jamniki potrzebują cięcia pazurów co 2 tygodnie. Częste cięcie skraca żyłę i zmniejsza ryzyko krwawienia. Prawidłowo przycięty pazur prawie nie dotyka podłogi, gdy pies stoi.
Narzędzia
Obcinaczki (nożycowe lub guillotynowe), proszek styptyczny (lub mąka kukurydziana), miękkie smaczki.
Technika – krok po kroku
- Wybór obcinaczek: nożycowe (dwa ostrza, cięcie jak nożyce) lub guillotynowe (pazur wkłada się do pierścienia, ostrze tnie do góry). Nożycowe bezpieczniejsze przy niepokojnym psie.
- Pozycja: pies na antypoślizgowej podłodze, wygodnej wysokości. Jeśli pies boi się wysokości – asystent trzyma go na rękach.
- Trzymanie łapy: stań z boku psa (głowa po lewej, jeśli jesteś praworęczny). Podnieś przednią łapę niezdolną ręką, zgięcie w skok (pastern) tak, by podeszwy patrzyły do sufitu. Uginą nogę do ciała.
- Cięcie: zacznij od zewnętrznego palca. Wkłóć końcówkę pazuru do pierścienia (guillotyna) lub między ostrza (nożyce) pod kątem 90°. Ściskaj pewnie, jednym ruchem.
- Kontrola żyły: patrz na przekrój pazuru – żyła to szara/różowa kropka w środku. Tnij po kawałku, aż ją zobaczysz. Przy jasnych pazurach widać różową żyłę przez pazur – tnij 2–3 mm niżej. Jeśli utniesz – zamocz w proszku styptycznym.
- Reszta palców i palce przyrostkowe (dew claws): te same zasady. Palce przyrostkowe nie dotykają gruntu, ich żyła jest krótsza – można tnąć większymi kawałkami. Są narażone na pękanie.
- Tyłne łapy: chwyć nogę powyżej skoku, pociągnij w górę i tył, by podeszwy patrzyły do sufitu. Przytnij wszystkie pazury, w tym przyrostkowe (jeśli są).