Nie chodzi tylko o wygląd. Choć chcesz, by koker angielski wyglądał najlepiej, pielęgnacja ma inny cel. Czysty i zadbany koker to zdrowszy koker. Poprzez fryzjerowanie zapobiegasz infekcjom i chorobom, a także wykryjesz pchły, kleszcze, raany, guzki. Długie, kręcone futra kokera wymagają częstej pielęgnacji.
Szczotkowanie
Futer kokera się splata i gromadzi liście, brud, gałązki, jeżyny. Rozczesuj co 2–3 dni, by futer był czysty i bez filcu. Filce gromadzą ciepło i wilgoć → rany, grudziec. Użyj szczotki igłowej (pin brush) lub pościelarki, grzebij od głowy do ogona. Po jednej stronie na raz. Małe wiązki futra, dokładnie przegrzeb, zanim przejdziesz dalej. Zawsze rozczesuj PRZED kąpielą – istniejące węzły kurczą się po umoczeniu.
Kąpiel
Mniej aktywne kokery: kąpiel co 3 miesiące. Psy w polach, rzekach, kałużach – częściej. Letnia woda – gorąca drażni skórę. Szampon i odżywka dla psów bez łez. Dokładnie spłucz – resztki drażnią. Osusz ręcznikiem, pozwalaj wyschnąć naturalnie do końca. DOKŁADNIE osusz wnętrze długich uszów miękkim ręcznikiem. Wilgoć w uchu = infekcje.
Higiena jamy ustnej
Jak Ty, koker powinien mieć zęby bez nazębka, perłowe. Nazębek puści bakterie do organizmu → choroby. Kup szczoteczkę i pastę dla psów. Nigdy ludzką pastę – szkodliwa. Szoruj min. raz w tygodniu. Kości i chwosty do gry pomagają ścierać nazębek i czyścić między zębami. Specjalne zabawki do higieny zębów – w sklepach zoologicznych.
Przycinanie pazurów
Zbyt długie pazury = ból przy chodzeniu. Tnij, gdy klakają podłogą przy chodzeniu. Obcinaczki do psów średnich. Guillotine lub nożycowe – co wygodniejsze. Białe pazury: tnij tuż pod ciemnym/różowym punktem wewnątrz. Czarne pazury: tnij malutko od końcówki w górę, aż zobaczysz koła w przyciętym fragmencie – to znaczy, że zbliżasz się do żyły (bunt nerwów, krwawi przy cięciu) – stop.