Rasa i historia
West Highland White Terrier (westie) to mały terier myśliwski ze Szkocji, rozpoznawany przez kluby hodowlane od 1904/1907 r. Dziś cenny jako towarzysz, zachowujący instynkty myśliwskie. Sierść westie wymaga regularnego strzyżenia – istnieje kilka rozpoznawalnych stylów.
Klasyczny krój westie (Westie Cut)
Tradycyjny styl: krótko strzyżony grzbiet, okrągła głowa i długie „spódniczki” (skirt) wokół całego tułowia, sięgające ok. 3/4 długości nóg, lekko nachylone ku tylnym łapom. Grzbiet strzyże się nożem nr 5, płynnie przechodząc w spódniczkę. Twarz pełna, broda zaczyna się tuż pod oczami. Ogon krótki, w kształcie marchwi.
Krój szczenięcy / letni (Puppy / Summer Cut)
Krój szczenięcy (puppy clip) – ujednolicona długość na całym ciele (noż nr 3), głowa jak w klasycznym westie, ale krótsza.
Krój letni (summer clip) – podobny, ale krótszy (noże nr 5 lub 7). Obie wersje lżejsze, wygodniejsze w upały, nieprzeznaczone do wystaw.
Krój schnauzer (Schnauzer Cut)
Bliższy ciału: krótsza spódniczka zwężająca się ku tylnym łapom, gładki grzbiet, twarz strzyżona bliżej (szczególnie kark i tył szyi). Noż nr 7 do najbliższych cięć. Nie sprawia, że westie wygląda jak schnauzer – broda i brwi są mniej wyraziste.
Hand Stripping (Ręczne wyciąganie martwej sierści)
Styl wystawowy wykonywany bez maszynek. Martwe włosy wyciąga się palcami lub narzędziem do strippingu, kształtując futerkę naturalnie. Efekt: sztywniejsza sierść, mniej „wygładzona” niż po maszynce. Wymaga doświadczenia i czasu.
Co wybrać?
Dla psa towarzyszącego – klasyczny westie cut lub puppy cut. Do wystaw – hand stripping. Letnio – summer clip. Zawsze dopasuj styl do stylu życia psa i swoich umiejętności.