Specyfika futra pudla
Pudle to rasa łatwo rozpoznawalna, słynąca z inteligencji i wyrafinowanych fryzur. Futer pudla różni się od typowego futra psów – nie rośnie do określonej długości, lecz ciągle, jak ludzkie włosy. Zrozumienie rodzajów futra jest kluczowe dla prawidłowej pielęgnacji i uzyskania charakterystycznego wyglądu.
Futer szczenięcy
U szczeniąt futer rośnie jako fale lub delikatne skręcenia. W wieku 9–16 miesięcy struktura się zmienia – futer staje się bardziej skruchany lub miękki i falisty, a także łatwiej się filcuje.
Futer skruchany (curly coat)
Naturalny futer pudla jest gęsty, skruchany i zazwyczaj szorstki w dotyku. Włosy rosną do momentu obcięcia. Pozornie pies nie linuje, bo wypadające włosy zapadają się we włosy sąsiednie, tworząc filce. Dlatego codzienne czesanie jest konieczne.
Futer sznurkowaty (corded coat)
Powstaje przez celowe pozwolenie na filcowanie naturalnych skręceń. Filce rozdziela się na liny o grubości ołówka. Często trzyma się je dłuższe na głowie, grzywie, uszach i tułowiu, a krótsze na "pompomach" i "bransoletkach". Ten styl jest trudny w utrzymaniu, ale w wikto리아ńskiej Anglii był modny.
Strzyżenie "puppy clip" (dla szczeniąt do 12 mies.)
Golenie twarzy, gardła, łap i podstawy ogona. Reszta futra pozostaje długa, ukształtowana, z pomponem na ogonie.
Strzyżenie "English Saddle" (wystawowe, powyżej 12 mies.)
Zgodne ze standardami AKC. Oprócz twarzy, gardła, łap i podstawy ogona golone są przednie nogi (zostawiane "pufy"). Pompon na ogonie.
Strzyżenie "Continental" (wystawowe, powyżej 12 mies.)
Futer na tułowiu pozostaje pełny i ukształtowany. Golone: twarz, gardło, łapy, baza ogona. Tylne kwadranty i nogi golone, z pomponami na biodrach i pufami na przednich nogach. "Bransoletka" na tylnych nogach. Akceptowalne przez AKC.