Anatomia i ryzyko
Uszy psa narażone na brud. Kształt, typ, gęstość futra decydują o ryzyku. Uszy stojące (owczarek, westie) – powiew, odparowanie. Uszy wiszące (koker, basset) – gromadzą wilgoć i brud -> infekcje. Rozpoznanie brudu = pierwszy krok do czystych uszu.
Potrzebne rzeczy
- Latarka
- Patyczek watkowy
Instrukcja
- Odsłoń uszo. Odklap skrzydełko lub sprawdź wewnętrzną stronę usza stojącego. Skóra gładka, różowa, lekko tłusta. Stan zapalny, zaczerwienienie, zły zapach = infekcja/brud.
- Oświetl wnętrze. Kanał pionowy tuż za zakrzywionymi mięśniami. Gęsty nalot, ciemny nalot, krwawienie = infekcja/obczyzny.
- Test patyczkiem. Przejedź patyczkiem po włosach w uchu. Sprawdź na białym tle: krew, ciemny nalot, gęsta maść. U pudli ciemne, długie włosy ukrywają brud – biały patyczek go ujawnia.