Desensytyzacja i cierpliwość
Cięcie pazurów = zdrowie psa i Twoje bezpieczeństwo. Długie pazury wilcze wrastają w skórę, inne drapią. Szczeniaki można wytrenować, ale jedno złe doświadczenie = fobia. Czas, zrozumienie, cierpliwość. Upewnij psa: nic do obawy.
Potrzebne rzeczy
- Obcinaczki
- Przekąski/Karmy
- Ulubiona zabawka
Instrukcja
- Powoli – dotyk łap. Jeśli pies nie lubi dotyku łap – to pierwszy krok. Dotykaj luźno, bez obcinaczek w zasięgu wzroku. Dopóki pies nie zrozumie: nie ma zagrożenia. Potem: trzymanie, zabawa łapami. Wszystkie łapy. Powoli – krok dalej tylko przy pełnym komforcie.
- Wprowadzenie obcinaczek. Najpierw widoczne, nie w ręce. Pies bada, uczy się: niegroźne. Stopniowo: trzymaj łapy z obcinaczkami w ręce, pies nucha. Przybliżaj do łapy, dotknij nimi łapy. Tak długo, aż zniknie lęk – dni, zależnie od głębi traumy.
- Wypracuj psa. Spacer, bieg, pływanie, aport. Zmęczony pies mniej się broni, bardziej akceptuje obcinaczki po desensytyzacji.
- Odciąg uwagi. Ulubiona zabawka, suchar. Gdy pies zapanikuje – szybka nagroda/ zabawka wraca go do rzeczywistości.
- Obcinaczki na pazurach. Jeśli pies się broni – zostaw na tym. Kontynuuj wprowadzanie, aż zaakceptuje. To też potrwa.
- Cięcie. Jeśli pies zdenerwuje – jeden pazur i STOP. Nagroda, chwała. Maksymalnie przyjemne doświadczenie. Następny pazur później/lutym dniem, jeśli pies pozwala. Jeśli nie – powtórz desensytyzację. Jeśli pozwala – kontynuuj. PO KAŻDYM CIĘCIU: kawałek karmy/część smakołyku. Gdy pies nauka: cięcie = nie straszne – staje się coraz łatwiejsze.