Wskazówki do pielęgnacji japońskiego chinu

Charakter i pochodzenie

Japoński chin: starożytna Japonia. Hodowany do towarzystwa – lubi kłakać na kolanach. Radosny, przyjazny, otwarty na obcych. Pielęgnacja = zdrowy wygląd, higiena, wiązanie, wczesne wykrywanie problemów (guzki, zmiany).

Czesanie (min. 2x/tydzień)

Długie futro, zazwyczaj czarno-białe. Splata się. Japoński Klub Chin: min. 2x w tygodniu. Zwykła miękka szczotka + grzebień (rak niepotrzebny u małej rasy). Pies w stojącej pozycji – dostęp do pośladków i brzucha. Delikatnie usuwaj splątania. Przy lnaniu – częściej, by usunąć nadmiar.

Kąpiel (wedle potrzeby)

Futer tłuste/brudne = kąpiel. Mały pies – wanna lub zlew. Letnia woda. Szampon dla psów. DOKŁADNE płukanie (resztki = podrażnienia). Odżywka/krem płukankowy – wilgoć, błysk, mniej splątań. Suszenie suszarką na niskim cieple.

Pazury

Mała rasa = więcej w domu. Dywan/linoleum nie zużywa pazurów jak cement. Za długie = ból/trudności chodzenia. Klakają po podłodze = czas na cięcie. Obcinaczki do małych ras. Białe pazury: tuż pod ciemną kropką (żywotka). Czarne: od samej końcówki w górę, aż zobaczysz okrągły wzór w środku = blisko żywotki, stop.

Uszy i oczy

  • Uszy: długie, opadające -> wilgoć -> świąd, infekcje. Co kąpiel: wilgotną ściereczką w środku. Suchy ręcznik po każdym zmoczeniu.
  • Oczy: brud -> infekcje. Łzawy/brudny wygląd -> delikatnie ściereczką lub ręcznikiem papierowym.