Skala problemu
W USA posiada się 77,5 mln psów. Od terierów i pudli po spaniele i schnauzery – niektóre rasy mają specyficzne, wymagane częste cięcie.
Ostrza (Blades)
Montowane na maszynach. System numeracyjny: wyższy numer = bliższe cięcie. Wymagają kontroli: tupot i korozja psują cięcie i drażnią skórę.
Maszyny (Clippers)
Z wymiennymi ostrzami (snap-on). Dają bardzo niskie cięcie. Zasilane prądem – nagrzewają się przy długim użytkowaniu. Ryzyko „clipper burn” (poparzenie maszyną) – uszkodzenie skóry. Profilaktyka: częste smarowanie ostrzy (chłodzi, zapewnia poślizg).
Nożyce i nożyce zgrubiające
Maszyny nie do precyzji wokół oczu, pyszczka, nosa. Nożyce (zwłaszcza z zaokrąglonymi końcami) – proste lub zakrzywione – bezpieczniejsze przy twarzy. Nożyce zgrubiające (thinning shears): ząbkowana i ostrza łopatka – rozrzedzają futro, dają efekt blendingu. Proste nożyce fryzjerskie – kontrola długości. Zakrzywione – do topknotów (np. u pudli).
Grzebienie
- Ręczne: rozczesywanie przed cięciem – czystszy efekt.
- Drobne, średnie, grube: do typów futra.
- Nakładki na maszynę: skracają czas cięcia, dają dłuższy, ale ułożony wygląd.
- Małe grzebienie: do wrażliwych stref (oczy, nos, pyszczek, palce).