Właściciele psów często dziwią się, gdy ich pupil, chętnie skaczący w kałuże i jeziora po patyki, panikuje przy wannie z ciepłą, mydlaną wodą. Pies nigdy nie może pokochać kąpieli, ale możesz sprawić, by przynajmniej ją znosił, bez rodeo.
Potrzebne przedmioty
- Mata gumowa antyposlizgowa
- Ciepła woda
- Mydło niskopieniące
- Ręczniki
- Przysmaki
Instrukcja krok po kroku
Daj szczeniakowi 1-2 kąpiele (potrzebne czy nie) w pierwszych 6 miesiącach życia. Im młodszy pies przyzwyczai się do rutyny, tym lepiej. Czekanie do roku życia to za późno. Szczeniaki kąpiane łatwiej myją się jako dorośli – przyzwyczaili się do doświadczenia.
Przygotuj miejsce kąpieli. Ustaw wannę i przygotuj wszystko przed wniesieniem psa do łazienki lub zlewu kuchennego. Połóż matę gumową na dnie wanny/lewku – zapobiega poślizgowaniu. Poślizg może wywołać panikę. Mydło i ręczniki pod ręką.
Użyj ciepłej – nie gorącej – wody. Ty też nie chciałbyś zimnego prysznica z węża ogrodowego, pies też nie. Zacznij od nóg i ogona, potem boki, grzbiet, klatka piersiowa. Mów głosem uspokajającym, chwal słownie, dokładnie zamaczaj psa.
Umyj psa mydłem kastylskim (np. marka Dr. Bronner's). Nie pieni się mocno i łatwo się spłucza. Lawendowe mydło kastylskie to naturalny odstraszacz pchł. Nawet przy mydle niskopieniącym – dokładnie spłucz, od nóg w górę i z powrotem w dół.
Osusz ręcznikami maksymalnie. Pies się otrzase – to naturalne, bądź gotowy osuszyć ściany i podłogę. Po tym doświadczeniu pies zasłużył na przysmak – nie zapomnij kości lub ciasteczek po otrzasaniu i wałęsaniu po dywanie.