Obcinanie pazurów psa bywa trudne. Pies się wręczy, nie trzyma nóg, albo boisz się go zranić i sprawić krwawienie. Oto sposoby ułatwiające ten zabieg obu stronom.
Narzędzia do wyboru
Dwie metody: obcinaczki (szybsze) lub szlifierka (grinder). Zaleta szlifierki: pazur nie ma ostrych krawędzi, które zaczepują się. Wada: hałas może wystraszyć psa, a tarcie nagrzewa pazur, powodując ból.
Jak utrzymać psa w spokoju
Największy problem – pies się wręczy. Niektóre psy siedzą cierpliwie. Mały pies może siedzieć na kolanach. Duży pies musi leżeć na brzuchu lub boku. Dla dużych psów WSU CVM zaleca: przełóż się nad psem, klatką piersiową przy jego grzbiecie – to stabilizuje go podczas cięcia.
Prawidłowa technika cięcia
Według Delaware Valley Golden Retriever Rescue: tnij pazur pod kątem, by dolna część była dłuższa od górnej. Dolna część jest miększa i naturalnie się ściera. Jasne pazury – widać "żywotę" (quick), łatwiej unikać krwawienia. Ciemne pazury – nie widać żywoty. Tnij małymi kawałkami. Przestań, gdy zobaczysz szarą lub różową strefę wewnątrz pazura (według WSU CVM).
Krwawienie – co robić
Największy strach: przecięcie żywoty. Pies wyrywa łapę, piszczy, krwawi. Można użyć proszków lub płynów hamujących krwawienie – ale nie za dużo (według Delaware Valley). Jeśli nie pomaga – podnieś łapę psa i ściskaj palcami miejsce, gdzie pazur wyrasta z stopy. Po zatrzymaniu krwawienia trzymaj psa w spokoju na chwilę, by nie wznowiło się.
Dlaczego to ważne
Większość psów ma za mało ruchu, by naturalnie zużywać pazury. Niegolonowane pazury pękają i łamią się – to bolesne i grozi infekcjami. Regularne cięcie to konieczność.