Domowa fryzjerka pudla to oszczędność i budowanie więzi. W salonie nie wiesz, jak traktowany jest pies – fryzjerzy mają terminy i limity, nie czas na cierpliwość. W domu masz kontrolę nad jakością i podejściem.
Potrzebne przedmioty
- Maszynka (tańsze też działają; używane markowe – silniki trwają latami)
- Suszarka
- Szczotka igłowa (pin brush)
- Grzebień
- Obcinaczki do pazurów
- Szampon
- Ręcznik
Instrukcje
-
Przygotowanie stanowiska. Używam blatu kuchennego. Dla nieśmiałych psów – haczyk pod szafką na smyczy z suwakiem. Blat łatwo oczyścić. Stół też dobry dla spokojnych psów.
-
Twarz. Zabezpiecz psa. Trzymaj głowę: palce na czubku, kciuk pod brodą, trzymając przeciwne ucho. Maszynką z płaskim ostrzem przesuwaj od policzka do ucha. Oczyść pod szyję, trzymając nos do góry. To samo po drugiej stronie. Twarz wokół oczu – zostaw pożądaną sierść. Pracuj powoli, nie przejeżdżaj tym samym miejscem >2 razy (ryzyko oparzenia maszynką).
-
Łapy. Pies musi stabilnie stać/siedzieć (matka gumowa, gazeta, ręcznik). Podnieś łapę, pazury do siebie – przejedź maszynką wierzch. Rozdziel palce od dołu, wyczyść między nimi. Zgię nogę, by widzieć spód – rozdziel poduszkowe i wyczyść między nimi.
-
Brzuch, wnętrze tyłków, ogon, pod ogonem. Trzymaj przednie łapy, podnieś psa na tyłki. Ogól brzuch od pępka do tyłu. Wnętrze tyłków do 1/3 wysokości. Ogon przy końcu – ogól od podstawy do 3–4 cm od końca. Pod ogonem i wokół odbytu.
-
Kąpiel i suszenie. Umywam w zlewie kuchennym (wanna dla większych). Uter ręcznikiem. Suszarką i szczotką igłową: czesz w przeciwnym kierunku do wzrostu, puszczając sierść. Nie trzymaj suszarki w jednym miejscu – może poparzyć skórę. Ruchy jak przy suszeniu własnych włosów.
-
Wyrownanie długości. Jeśli masz nakładki – ustaw jedną długość. Jeśli nie – nożyczki. Ostre, płasko do sierści dla gładkiej powierzchni. Łapy: trzymaj pawę, tnij prosto w górę. Kokarda (top knot): rozczes do przodu, przytnij okrągłe patrąc z góry, potem do tyłu – to samo, potem na boki. Ogon w kulkę.
-
Pazury. Tnij ostrożnie, unikając żyłki. Białe pazury – widać granicę. Ciemne – ostrożnie. Jeśli utniesz – ołówek styptyczny, „Quick Stop” lub skrobia kukurydziana hamują krwawienie.