Wąsy psa to nie zwykłe włosy. Są grubsze, głębiej ukorzenione i pełnią inną funkcję niż futro. Zazwyczaj ukorzenione są trzykrotnie głębiej, a wokół nich gęsto upakowane są komórki nerwowe – stąd ich wyjątkowa wrażliwość.
Futro a wibrisy
Oba rosną z folikuli w naskórku i są z keratyny (jak pazury), ale podobieństwo kończy się tutaj. Pies ma jeden dłuższy włos główny i kilka krótszych na folikul – te sięgają kilku milimetrów w skórę prawdziwą. Wibrisy są dwukrotnie grubsze i ukorzenione znacznie głębiej, choć wciąż w skórze prawdziwej.
Głębia ukorzenienia
Głębia zależy od grubości skóry (0,5–5 mm). Wąsy rosną nad oczami, wzdłuż pysku i pod żuchwą – tam skóra jest najgrubsza. Zasada: wibrisa jest trzy razy głębsza niż zwykły włos. Jeśli włos siedzi na 2 mm, wąs na 6 mm. W skórze prawdziwej znajdują się też gruczoły talgowe, naczynia krwionośne i końcówki nerwowe – kluczowe dla funkcji wąsów.
Funkcja wibris
Wibrisy (łac. vibrissae) drgają, tworząc doświadczenia dotykowe dzięki gęstym sieciom naczyń i nerwów. Działają jak radar – informują psa o otoczeniu, nawet w ciemności. Wiele psów ma ciemne "brody" z złożonymi folikulami. Wąsy mogą rosnąć pod dziwnymi kątami, pękać – to normalne, odrastają same.
Nie tnij wąsów!
Nie tnij, nie skracaj, nie wyrwij wąsów – nawet uszkodzonych. Pomagają psu orientować się w przestrzeni; ich utrata dezorientuje. Wąsy mają więcej naczyń krwionośnych – krwawią mocno. Psy naturalnie wymieniają wąsy. Jeśli wychodzą grupowo lub występują problemy ze skórą – skonsultuj weterynarza.