Większość suk opiekuje się szczeniątami doskonale – to instynkt. Ale zdarzają się wyjątki: brak instynktu maternińskiego, za mało mleka, choroba matki (wymaga oddzielenia). Wtedy musisz przejąć opiekę.
Poród
Ok. 24h przed porodem: mleko, niepokój, gęsty śluz z pochwy, potem rzadszy – poród bliski. Skurcze. Przygotuj skrzynkę porodową (cicho, czysto). Gdy suka siądzie – nie przesuwaj. Szczenięta w łożysku – matka zjada łożysko, przecią gąbek, zjada łożysko. Jeśli nie oczyści pyszczek szczeniaka – Ty musisz: delikatnie wyczyść nos i pyszczek. Jeśli nie przecie gąbek – Hilltop Animal Hospital: zwiń nitką 2,5 cm od ciała szczeniaka, utnij za zworem, kapka jodu na koniec (profilaktyka infekcji).
Karmienie
Szczenięta powinny zasysać wkrótce. Kolostrum (pierwsze mleko) = antyciała. Sprawdzaj czopki (zapalenie). Wszystkie szczenięta muszą jeść często. Pierwsze 2 tygodnie: sen i jedzenie. Nadmierne piszczenie = głód. Sprawdź matkę i szczenięta. Jeśli problem – do weta. Może być konieczne dokarmianie lub znalezienie innej karmiącej matki.
Inne kwestie
- Suka wyjdzie na chwilę na potrzeby. Jeśli odmawia zostać z szczeniątami – zapewnij ciepło (butelki z gorącą wodą pod kocami, grzana mata).
- Niektóre suki przenoszą szczenięta. Jeśli zagraża – zamknij w małym pokoju lub dużej klatce.
Sieroty
Jeśli matka zmarła/nie może opiekować – karmienie butelką (chyba że znajdziesz inną matkę). Zapewnij ciepło. Zapytaj weta o najlepszy zastępnik mleka. Noworodki: co kilka godzin. Strzykawka -> butelka. Po karmieniu: stymulacja wydalania (gaza w ciepłej wodzie, delikatne trzenie okolic moczowych i odbytu) – symulacja wyłkiwania matki. Do 3-4. tygodnia robią sami.