O czumie psiej (distemper)
Czuma psia – wirusowa, powszechna mimo szczepień. Rozprzestrzenia się ściekami śluzowymi. Często atakuje szczeniaki ze schronisk/sklepów. Wirus bliski ludzkiej ospie wietrznej. Szczepionka zmniejszyła przypadki, nie wyeliminowała – choroba przy niepełnych szczepieniach. Objawy: respiratorowe (katar), słaby apetyt, gorączka, może pęknąć na zapalenie płuc. Inne: wymioty, biegunka, ogrubienie nosa i podeszwy, padaczka. Wirus szczyci 8-9 dni, potem może schować w tkankach na długo.
Ostra encefalitis
Faza po-czumowa: 1-3 tyg. po skutecznym ataku układu immunologicznego na wirusa. Padaczka, drgania, sztywność mięśni, ból szyi. Leki na objawy. Niektóre psy wyzdrowieją z encefalitisą i encefalomyelitisą – leczenie 1-2 tyg. (CanineEpilepsyGuardianAngels).
Przewlekła encefalitis
U starszych psów – "starca encefalitis". Przewlekły stan zapalny mózgu z powodu guzów po czumie lat temu. Pies może wydawać się normalny przez dorosłość, objawy w starości: skurcze, drżenie, utrata równowagi, złe oszacowanie odległości, ruchy kompulzywne (chód, uciskanie głową). Zmiana osobowości, może nie znać właściciela.
Leczenie pościennej encefalitis
Antybiotyki na guzy mózgu + leki przeciwskurczowe na padaczki. Leczenie seniorów często nieskuteczne – eutanaśja zalecana.