Przyczyny
- Szybki wzrost (rasy wielkie/ogromne, częściej samce).
- Genetyka – przesłane dziedzicznie.
- Zaburzenia hormonalne, urazy stawu.
- Związki z dysplazją łokcia/biodra – nie wiadomo, co pierwsze.
Objawy
- Najczęściej bark, też kolano, łokieć.
- Może być opuchlizna, ale jej brak nie wyklucza OCD.
- Próba wyprostowania stawu = opór, wokalizacja bólu.
Lekkie lub wyraźne kulanie, niechęć do ruchu (jeśli oba kończyny). Pogarsza się w czasie.
Potwierdzenie diagnozy
- Rasa, linia krwii.
- Badanie ruchomości stawu – reakcja psa.
- RTG (obie nogi, porównanie). Ewentualnie ponowne po 2–3 tyg., jeśli niejednoznaczne.
Leczenie
- Lekkie/niepewne: leki przeciwzapalne, przeciwbólowe + 1–2 miesiące bezwzględnego spokoju.
- Ciężkie/uszkodzenie widoczne: operacja (minimalnie inwazyjna – usunięcie kołka chrzęstki). Kandydaci: aktywni szczeniaki, niemożliwi do spowstrzymania, lub nieudane leczenie konservatywne.
Prewencja
- U hodowcy: pytaj o OCD u rodziców.
- Zbalansowana dieta – równomierny wzrost.
- Unikaj skoków/biegania u młodego psa.
- Unikaj długiego pobytu na betonie (możliwy związek z OCD).