Wysokiej jakości karma i stała dostęp do wody to podstawa regularnych odchodzeń. Mimo to szczeniak może zachorować na zaparcie. W niektórych przypadkach rozwija się groźna dla życia niedrożność jelitowa. Pilna interwencja ratuje życie.
Objawy zależne od typu i lokalizacji niedrożności
- Niedrożność niepełna: napinanie, wymioty, bolesne odchodzenie, biegunki – objawy mogą nasilać się stopniowo.
- Niedrożność całkowita: gwałtowny, silny ból i wymioty.
- Niedrożność górnych odcinków jelita: wymioty strumieniowe.
- Niedrożność dolnych odcinków: obrzęk brzucha, wymioty o zapachu i barwie kału.
Najczęstsze przyczyny
- Ciała obce połknięte przez szczeniaka (najczęstsza przyczyna).
- Guzki, pęknięcia, pasożyty (zwłaszcza nicienie przy masowej inwazji).
- Zapalenie jelita grubego (kolitis) → bolesne odchodzenie → zaparcie → obstypacja (zakrzepnięty kał w jelicie).
Leczenie – dwa filary
- Interwencja natychmiastowa: operacja usunięcia niedrożności.
- Leczenie przyczynowe: odrobaczanie, zabezpieczenie domu przed połknięciem przedmiotów, dieta wysokobłonnikowa wysokiej jakości.
Ostrzeżenie
Bei objawach silnego zaparcia – natychmiast do weterynarza. Podejrzenie nicieni/nicieniek – odrobaczanie profilaktyczne. Nieleczona niedrożność → martwica jelita (brak krwienia) → śmierć. Napinanie może spowodować wypadanie odbytnicy.