Insulinoam to guzek trzustki obniżający cukier we krwi (według Foothills Animal Hospital). Rzadki, ale rottweilerzy mają predyspozycję genetyczną. Zazwyczaj 8–12 lat. Wczesne wykrycie i opieka pozwalają na pełne życie po diagnozie.
Objawy
Kluczowe dla przeżycia: omdlenia, słabość, drgania mięśni, złe koordynowanie tylnych nóg. U rottweilerów (zazwyczaj energicznych) najbardziej widoczne: apatia. Postępowanie: padaczka, wzmożony apetyt. Guzek wpływa na mózg – nagłe zmiany zachowania: agresja, lęk (rottweilerzy zazwyczaj stabilni).
Wykrywanie
Weterynarz bada glukozę we krwi. Insulinoam rzadki – niektórzy weterynarze nie testują od razu. Jeśli martwisz się – poproś o test lub udaj się do specjalisty. Ważne: podaj, że rottweilerzy są narażeni. Jeśli rodzeństwo/rodzice/przodkowie mieli insulinoam – koniecznie poinformuj weterynarza.
Leczenie
Najskuteczniejsze: usunięcie guzka chirurgicznie. Jeśli pies stary lub chore – ryzyko operacji za duże. Wtedy: zmiana diety, leki regulujące glukozę. Rottweilerze duży, narażeni na problemy mięśni/kości/stawów – ogranicz aktywność w leczeniu. Słabość mięśni od insulinoamu może powodować urazy przy upadkach w zabawie.
Profilaktyka
Brak sprawdzonego sposobu. Większość weterynarzy: przyczyna genetyczna. Hodowcy unikają parowania psów z historią insulinoamu w rodowodzie. Można łagodzić genetykę stylem życia: dieta wysokobiałkowa (optymalna trzustka), unikanie otyłości, dużo ruchu. Stres osłabia organizm – rottweilerzy stresują długimi separacjami od właściciela i brakiem ruchu.