Weimaranerze („duchy srebrne/szare” – szary futer, bursztynowe oczy) zazwyczaj zdrowi, ale bywają chore. Przy infekcji dróg moczowych antybiotyki zazwyczaj szybko pomagają. Najczęstsze leki.
Antybiotyki penicylinowe
Pochodzą z grzybów penicillium, działają na patogeny gram-ujemne. Ampicylina i amoksycylina – szerokie spektrum, mało toksyczne, skuteczne na stafylokoki, streptokoki, enterokoki, proteus (Merk Veterinary Manual). Amoksycylina + klawulanian potasu = Klavamoks – silniejsze na gram-ujemne. Uwaga: mogą powodować dolegliwości żołądkowe (wet. Adam Honeckman).
Antybiotyki cefalosporynowe
Szerokie spektrum, bakteriobójcze, tabletek i płyn. Cefadroksyl, cefaleksyna – mało toksyczne, lepsze na stafylokoki i gram-ujemne. Ceftiofur – sprawdzony przy E. coli i Proteus. Uwaga: wymioty, dolegliwości żołądkowe.
Fluorochinolony
Zatwierdzone u psów: enrofloksacyna, orbifloksacyna, dyfoksacyna, marbofloksacyna. Skuteczne na gram-ujemne: Pseudomonas, E. coli, Klebsiella, Campylobacter, Enterobacter, Salmonella, Proteus, Staph. Samce weimaranery z infekcją dróg moczowych – leki dobrze przenikają do prostaty. Również przy infekcjach pęcherza od gram-ujemnych (Pseudomonas).
Sulfonamidy
Skuteczne na strep, staf, protozoary, gram-ujemne. Kombinacja sulfonamid + trimetoprim – częste na infekcje dróg moczowych (stafylokoki, streptokoki, E. coli, proteus). UWAGA: weimaranerze są rzadką rasą nadwrażliwą na sulfonamidy (wet. W. Jean Dodds).