Nienasycone pragnienie budzi niepokój – u ludzi i u właścicieli psów. Norma: ok. 30-50 ml na kg masy ciała dziennie u dorosłego psa. Szczenięta potrzebują nieco więcej. Każda zauważalna zmiana w nawykach konkretnego psa wymaga wizyty u weterynarza. Przyczyny: zmiana temperatury środowiska do poważnych chorób. Proste badanie krwi i moczu wykluczy groźne przyczyny i da spokój.
Fizjologiczne przyczyny
Zmiana karmy na wyższą sodę, nowe leki, intensywny wysiłek, upalny dzień – bezwzględne przyczyny. Niektórzy psy piją z nudzi lub przyjemności – choć nieśmiertelne, może prowadzić do wypłukania rdza (medullary washout). Zmierz realne spożycie, zanotuj inne objawy, sprawdź odwodnienie: delikatnie ściskaj skórę nad karkiem. Jeśli wraca wolno lub w ogóle – pilna pomoc. W przeciwnym razie – obserwuj i umów się na wizytę, jeśli objawy trwają.
Niewydolność nerek
Wizyta u weterynarza konieczna do testów, diagnozy, leczenia. Jedna z możliwości: niewydolność nerek – nerki nie wchłaniają wody, tracona z moczem. Pies pije więcej, a nadal jest odwodniony. Przyczyna: zatrucie (np. płyn do spryskiwaczy), ale też naturalne starzenie.
Cukrzyca
Częsta przyczyna: cukrzyca psów, diagnozowana paskiem moczowym. Podwyższony glukoz -> strata wody -> pragnienie. Pies chudnie mimo jedzenia coraz więcej. Chudnięcie ustępuje, ale cukrzycowy pies może być insulinozależny do końca życia.
Choroba Cushinga
Rzadsza możliwość: choroba Cushinga – nadmiar kortyzolu z przyśadki nadnerczy (często guzek przy przysadce). Objawy: nadmierne moczenie, apatia, wypływanie sierści, częste infekcje skóry. Diagnoza: badanie krwi. Leczenie: usunięcie guzka chirurgicznie lub leki hamujące sterydy.