Psy i siarkany (sulfaty) – leki, szampony, bezpieczeństwo

Psy to ważni członkowie rodziny – problemy psa to problemy rodziny. Siarkany to składnik wielu produktów dla psów. To sole kwasu siarkowego: lek na artryty, antybiotyk miejscowy, substancja pęniająca w szamponach. Niektóre dają ulgę, inne – problemy.

Artryty

Chondroitynowe siarkany (z produktów wołowych) łagodzą ból artryty u starszych psów. Zgodnie z U.S. Animal Nutritionals: chronią dobry chrzęst przed enzymami niszczącymi. Łączone z glukozaminą – wspierają tkanki łączne stawów.

Zmiany skórne

Siarkany gentamycyny – antybiotyk miejscowy na zmiany skórne. Powstają w fermentacji antybiotyku. Stosowanie: sprysk na oczyszczone ze sierści zmiany. Skuteczne na Staphylococcus sp., Streptococcus sp. Ryzyko: może powodować poronienia u ciążnych zwierząt.

Szampony

Skóra psa ma wyższy pH (6,2–8,62) niż ludzka – bardziej wrażliwa na kwaśne produkty, wysusza się. Składnik ludzkich szamponów powodujący wysuszanie: Sodyk Laureth Sulfan (SLES). Te siarkany rozpadają tłuszcze – w zlewie i na skórze. Stąd sucha skóra psa po kąpieli ludzkim szamponem.

Sodyk Lauryl Sulfan (SLS)

SLS – nieco inna nazwa, w szamponach dla psów jako środek na pchły i kleszcze, nie do piany. Substancja detergentowa kontroluje pasożyty nietoksycznie. Ryzyko wdychania i kontaktu skórnego przy aplikacji, ale EPA: ryzyko minimalne dla ludzi i ssaków.