Ważne rozróżnienie
Psy są narażone na pasożyty: nicienie, taśmice, kątnice, włóknice, robaki serca. Objawy: nadmierne jedzenie, wymioty, biegunki, apatia, świąd uszu/skóry. Płukanie uszu octem to higiena, a nie leczenie robaków! Zakażony pies potrzebuje dehelmintyzacji (tabletki, zastrzyki) dobranej przez weterynarza.
Cel płukania octem
Roztwór octowy (ocet spirytusowy 1:2 z wodą) usuwa brud, wosk, ustawia pH kwasowy, hamując bakterie i grzyby. Zapobiega zapaleniu ucha zewnętrznego.
Potrzebne przedmioty
- Miska
- Ocet spirytusowy biały
- Woda
- Łyżka
- Strzykawka/kapilar do ucha (bez igły) lub pipeta
- Kulka wata
Instrukcja krok po kroku
- Przygotuj roztwór: 1 łyżeczka octu + 2 łyżeczki wody w misce. Napełnij strzykawkę/pipetę.
- Pozycjonowanie psa: Pies na boku, udo mywane do góry. Pomocnik trzyma psa, jeśli się wali.
- Dostęp do ucha: Jedną ręką podnieś ucholapkę, by otwór kanału słuchowego był do góry.
- Aplikacja: Wstaw końcówkę strzykawki przy otwór (nie głęboko!). Wstrzyknij 2 krople roztworu.
- Masaż: Delikatnie masażuj bazę ucha 20–30 sekund – słychać "chlapanie". To rozprowadza płyn w kanał.
- Usunięcie wosku: Kulką waty wyczyść widoczny wosk i wyłudnienia z wstępu kanału. Nie wkładaj waty/głęboko!
Częstotliwość i uwagi
- Profilaktycznie: raz na 1–2 tygodnie (psy z uszkami wiszącymi częściej).
- Jeśli pies cierpi, ucho jest czerwone, huczy, pachnie, ma obrzęk – nie płucz octem, idź do weterynarza (może być perforacja błony bębenkowej).
- Nigdy nie używaj octu spirytusowego nierozcieńczonego – poparzy śluzówkę.