Poziom monocytów u psa – norma, wzrost, interpretacja

Czym są monocyty?

Monocyty to typ leukocytów (białych krwinek) – makrofagi krwionośne. Część układu odpornościowego: fagocytują patogeny, prezentują antygeny, wydzielają cytokiny. W morfologii krwi (CBC) ocenia się je w rozkładzie leukocytów (differential) obok limfocytów, neutrofili, eozynofil i bazofil.

Rola monocytów

  • Pierwsza linia obrony przy infekcjach (wspólnie z neutrofilami).
  • Poziom mierzy się przy podwyższonych leukocytach (WBC) – test różnicowy (differential).

Wartości referencyjne (PetPlace.com)

  • Wyrażane jako % całkowitych leukocytów.
  • Norma: 6% (zakres 1–9%).
  • < 1% – rzadkie, zazwyczaj bez znaczenia klinicznego.
  • 0% – niektórzy weterynarze powtarzają badanie.

Uwaga: Zakresy zależą od laboratorium i metody.

Monocytoza (wzrost monocytów) – przyczyny

  • Infekcje (najczęstsze): bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze. Układ odpornościowy produkuje więcej monocytów do walki.
  • Objawy towarzyszące: gorączka, obrzęk, gnój, wycieki, apatia, apetyt.
  • Mniej częste: choroby autoimmunologiczne, choroba Cushinga, stres silny/chroniczny.

Postępowanie przy monocytozie

  1. Weterynarz szuka źródła infekcji (badania krwi, moczu, wylewki, USG, rentgen).
  2. Infekcja bakteryjna: antybiotykoterapia 7–10 dni (wg antybiogramu).
  3. Stres: identyfikacja stresorów, behawiorystyka, feromony, leki anksiolityczne.
  4. Choroby autoimmunologiczne: zazwyczaj nieuleczalne, kontrola lekami (kortykosteroidy, cytostatyki).
  5. Kontrola morfologii po leczeniu.