Trzy główne typy ropnicy u psów, każdy inny gatunek roztoczy. Obie: ropnica pchła (sarcoptic) i ropnica Cheyletiella są wysoce zakaźne – przenoszą się od kojotów na psy, koty i ludzi. Ropnica pazurkowa (demodectic) nie jest zakaźna.
Ropnica Cheyletiella ("chodząca łuszczyca")
Roztocza widoczne gołym okiem jako poruszające się kropki. Silny świąd, ale rzadko atakują psy z silnym układem odpornościowym. Żyją kilka dni poza gospodarzewiem – pies może się zarazić w miejscu pobytu kojotów. Łatwa do kontroli preparatami na pchły, ale wszystkie ekspozycje zwierzęta muszą zostać przeleszone, by zapobiec reinwazji. Środowisko dezynfekuje się foggerem.
Ropnica pazurkowa (demodektyczna)
Mniej uciążliwa, trudniejsza w leczeniu. Rozprzestrzenia się tylko od suki do szczeniąt kontaktem bezpośrednim – nie ma ryzyka z kojotów.
Ropnica pchła (sarkoptyczna)
Klasyczna ropnica: ekstremalny świąd, wypadanie sierści, pogrubienie skóry, śluzowato-krwiste rany. Roztocza żyją poza gospodarzewiem do 22 dni. Leczenie: preparaty specyficzne na ropnicę (konsultacja z weterynarzem).
Profilaktyka
Najlepsza metoda: uniemożliwienie kojotom dostępu do psów. Wysoki płot z wałkiem na szczycie. Koty i małe psy nie wolno puścić bez nadzoru – kojoty je atakują.