Dermatitis kontaktowa
Dermatitis kontaktowa ma dwa źródła: alergię lub drażnienie. Wersja alergiczna jest rzadka i dotyczy psów wrażliwych na czynniki środowiskowe. Częstsza jest forma drażniowa, wywoływana np. przez pokrzywę, soki drzewne czy środki chemiczne. Objawy to guzki, pęcherzyki, swędzenie na brzuchu, łapach i wokół pyska. Testy epikutanne pomagają zidentyfikować alergen. Kluczowe jest usunięcie czynnika drażniącego z otoczenia psa.
Rojówka pchlowa (sarkoptyczna)
Znana też jako rojna, wywołana jest pasożytem Sarcoptes scabiei. Objawia się wysypem na brzuchu, uszach i łokciach. Samice kopią się pod skórę, by złożyć jaja; wykluwające się larwy dalej uszkadzają naskówek. Diagnoza jest trudna – skrobie skóry często nie wykrywają pasożytów, bo pies je podrapuje. Weterynarze stosują tzw. „testowe leczenie” przez 2–4 tygodnie; jeśli zmiany ustępują, potwierdza to rojówkę.
Pioderma stafylokokowe
Oficjalna nazwa na zakrzepiakowe zapalenie skóry. Wysyp na brzuchu może sięgać od łuszczących się guzków po silne zaczerwienienie, swędzenie i wycieki. Infekcja stafylokokowa często wskazuje na głębsze problemy: alergie, zaburzenia hormonalne lub pasożyty. Diagnoza wymaga biopsji skóry i testów na przyczynę bazową. Leczenie: antybiotyki, sterydy, a w przypadku alergii – dezensytyzacja (wstrzykiwania hiposensetyzujące).