Kagance i infekcja
Kagance żywią się krwią psa. Przylgają do ściany jelita i wstrzykują antykoagulant do tkanek, by się żywić. Psy mogą rozwinąć niedokrwistość z tego powodu oraz wrzody wywołane ruchami kaganców w jelicie.
Psy zarażają się kagancami z zainfekowanych larw w środowisku. Larwy mogą przenikać przez skórę i być połykane podczas czyszczenia się. Sukowe karmiące szczeniaki mlekiem mogą przenosić kagance. Stresowane i słabo odżywiane psy częściej wykazują objawy niedokrwistości (niedoboru żelaza) niż szczęśliwe i zdrowe. Kagance mogą żyć w jelicie psa nawet do 2 lat.
Kagance – wampiry krwi
Po połknięciu larwy kaganców przylgają do wnętrza jelita ostrymi zębami. Wstrzykują antykoagulant do tkanek, by skuteczniej pić krew. Każde przemieszczenie kaganca sprawia, że poprzednie miejsce przylgnięcia nadal krwawi. Szczeniaki jadące kagance z mleka mogą zdesiać do śmierci z niezauważonych infekcji.
Objawy niedokrwistości i leczenie
Zarażone psy wykazują bladość dziąseł, niską wagę i słaby futer – typowe dla niedokrwistości. Według Doctors Foster and Smith, niedokrwiste psy stają się słabe, a wzrost szczeniaków może zostać zatrzymany. To samo krwawienie jelitowe powodujące niedokrwistość może dawać "qatraniste" stolce z powodu obecności krwi. Niedokrwistość od kaganców musi zostać wyleczona przez usunięcie pasożytów. Pies musi otrzymać też leczenie uzupełniające żelazo i utratę krwi.