Padaczki u psów – gdy winne są wirusy
Przyczyn padaczek u psów jest wiele: toksyny, hipoglikemia, epilepsia, guzy mózgu, infekcje bakteryjne. Jednak groźne są też infekcje wirusowe, zwłaszcza jeśli padaczki towarzyszą innym objawom.
Czuma psa (Distemper)
Przenoszenie: kapią, kaszlem, kichaniem od zainfekowanego zwierzęcia.
Wczesne objawy: łzawienie, rynna, gorączka, brak apetytu, wymioty, biegunka.
Postępowanie: wirus atakuje układ nerwowy → encefalitis (stan zapalny mózgu) → padaczki, uszkodzenia mózgu, śmierć.
Szczepionki: skutecznie chronią. Leczenie: brak leku na wirusa – tylko terapię objawową (płyny dożylnie, leki na wymioty/biegunkę, leki przeciwpadaczkowe).
Zakaźne zapalenie wątroby psa (ICH)
Przyczyna: wirus adenowirusowy typ 1. Przenoszenie kontaktem bezpośrednim.
Objawy: ból gardła, kaszel, „niebieskie oczy” (nabyty niebieski trzonówka), wymioty, biegunka, silne pragnienie, skurcze, padaczki, niewydolność wątroby i nerek.
Przebieg: śmiertelne nawet w ciągu 2 godzin od pierwszych objawów.
Szczepionki: chronią szczeniaki i dorosłe psy. Leczenie: tylko hydratacja i obserwacja.
Wścieklizna (Rabies)
Przenoszenie: ugryzienie/drapanie przez zainfekowane zwierzę. Inkubacja: tygodnie do miesięcy.
Fazy objawów: 1) odmawianie jedzenia/picia, 2) dezorientacja, agresja, strach, zaburzenia koordynacji, padaczki, 3) porażenie (od żuchwy) → coma, śmierć.
Diagnostyka: tylko pośmiertna (tkanka mózgu).
Szczepionki: skuteczne profilaktycznie. Zarażenie: zawsze śmiertelne.
Każdy przypadku padaczek wymaga pilnej konsultacji weterynaryjnej.