Kiedy utrata sierści na łapach jest niepokojąca?
Poza rasami łysymi (chinski chochlik, peruwiański inca orchid) psy mają sierść na łapach. Jest najkrótsza (tarcie o grunt). Nagła/nieuzasadniona utrata → weterynarz.
Znaczenie
- Codzienne wypieranie (nawet z łap) – norma.
- Wypieranie pęczkami z łuskami skóry.
- Ciągłe lizanie/drapanie/szczypanie łap → hamuje wzrost sierści.
Choroby
- Alergie i infekcje łap → utrata sierści.
- Najczęstsze u szczeniąt, seniorów, psów z problemami immunologicznymi: **grzybica** (ringworm). Zaczyna się na łapach, pysku, ogonie → rozprzestrzenia się.
- Kontakt z alergenem (roślina) → rany, swęd, utrata sierści.
Inne przyczyny
- Niehigiena: stanie w moczu → parżenie moczem (urine scald). Hodowle, zbieractwo.
- Nawyk lizania łap (lęk) → potrzeba re-treningu.
- Genetyczne: alopecja mutantów barwników – wypadają włosy określonego koloru w danej rasie (również na łapach).
Diagnostyka
- Weterynarz: skrobie skóry, badanie fizykalne, testy alergiczne, próbka sierści (jeśli jest).
Leczenie
- Zależne od przyczyny. Alopecja mutantów – nieuleczalna, maści na łysiny (ochrona pęknięć skóry).
- Grzybica – leczalna, **zarazna** (mycie rąk przed kontaktem z innym zwierzęciem).
- Alergeny – indywidualne leczenie + unikanie.
- Psy z hodowli/zbieractwa – po tygodniach/miesiącach higieny, diety, ruchu – sierść odrasta.