Alopesja u psów ma wiele przyczyn: od genetyki, alergii, pasożytów, po zaburzenia hormonalne i choroby psychiatryczne. Diagnoza weterynaryjna (mikroskopia włosów, skrobienia skóry, uprawa grzybów, biopcja) to podstawa leczenia.
Dermatitis alergiczna / kontaktowa
Reakcja na: antybiotyki, metale, gumę, wełnę, plastik, chemię, barwniki, środki czystości, jarszynę dziarną, pchły, pokarm. Dermatitis od oblizywania (acral lick dermatitis) – podstawa psychiczna (lęk, nudzenie, stres) → obsesyjne oblizywanie → alopesja.
Ropniaki – ropnica (mange)
Pchły → dermatitis. Ropniaki: demodektoza (Demodex), skabiose (Sarcoptes), chejletielloza (Cheyletiella). Objawy: wypadanie włosów + skóra łuszcząca, zaczerwieniona, pęcherzyki, wrzody, intensywny świąd.
Grzybica (dermatofitoza)
Infekcja grzybowa (nie robak!). Szczeniaczki bardziej wrażliwe. Zmiany: okrągłe plamy alopesji, łuszczenie, stan zapalny, świąd.
Zaburzenia hormonalne
- Niedoczynność tarczycy: alopesja, suchłe/włosy łamliwe, infekcje bakteryjne/grzybowe, apatia, otyłość.
- Choroba Cushinga: alopesja, rzadzenie włosów, łatwe sinienie, polidipsja/poliuria, puchnięcie brzucha.
Choroby genetyczne (rasowe)
- Acanthosis nigricans – jamniki.
- Czarno-włosowa folikulita – rare: owczarki brodate, bassety, beagle, jamniki, wskaźniki. Szczeniaki <6 tyg.: utrata ciemnych włosów.
- Alopesja mutantów (color dilution alopecia) – dobermany, jamniki, dogi niemieckie, jorki, charty afrykańskie, whippety. Włosy błękitne/fawne rzadnieją ok. 6 mc.
Leczenie zależy wyłącznie od przyczyny. Weterynarz dobiera terapię po diagnozie.