Znieczulenie weterynaryjne ewoluowało od chloroformu do nowoczesnych protokołów: sprzęt, leki mniej inwazyjne, monitoring. Zapewnia bezpieczeństwo przed, w trakcie i po operacji.
1. Badanie kwalifikacyjne (preanestezyjne)
- Ocena ogólna: serce, płuca – stabilne?
- Historia chorób, badanie fizykalne (wykrycie anomalii).
- Jeśli podejrzenie: RTG klatki, EKG, echo serca.
- Morfologia + biochemia (wątroba, nerki) – leki znieczulające wpływają na przepływ krwi i te narządy. Wybór protokołu zależy od wyników.
2. Przygotowanie do znieczulenia
- Post 12 h przed operacją (woda dozwolona) – zapobieganie aspiracji treści żołądka.
- Dzień operacji: sedatywne (uspokajające) dla nerwowych psów – zmniejsza dawkę znieczulającego i skraca przebudzenie.
- Kanula dożylna (IV) – nóżka przednia/tylna/szyja. Płyny, leki przeciwbólowe intraoperacyjnie i pooperacyjnie.
3. Indukcja i utrzymanie znieczulenia
- IV: lek krótkodziałający (np. propofol) → bezład.
- Rura endotrachealna (ET) do trącej – gaz znieczulający (izflurian, sewofluran) do wdychania.
- Rura ET: monitoring oddechu, ochrona przed aspiracją (odruchy krztuszenia/rykania wyłączone).
- Po operacji: zmniejszenie gazu → powolne przebudzenie. Gdy odruchy połykania wrócą – extubacja (wyjęcie rury).
Nowoczesny monitoring: pulsoksymetria, kapnografia, ciśnienie krwi, EKG, temperatura – ciągłe. Bezpieczeństwo na najwyższym poziomie.