Zanurzony wzrok, drżenie, nadmierne ślinienie – to kilka objawów padaczki u psa. W życiu możesz mieć psa z padaczką lub znać kogoś, kto takiego ma. Zrozumienie przebiegu ataku i rozpoznawanie go pozwala odpowiedzieć właściwie. Pies nie czuje bólu podczas ataku, ale może okazywać strach i dezorientację. Rozpoznawanie objawów każdej fazy może uratować życie psa.
Objawy przed atakiem (faza preiktalna)
Zaczyna się sekundy lub godziny przed atakiem. Pies może być niespokojny, zmieni nastroj, okazywać nerwowość, niepokój, drżeć, wizgoczeć, ślinic. Jeśli to zauważysz, oddziel inne psy (by nie zaatakowały). Uspokój psa, mów cicho. Zapisz obserwacje dla weterynarza.
Objawy podczas ataku (faza iktalna)
Atak może być tylko „oddalonym” wzrokiem po ciężkie skurcze. Pies może stać się sztywny, upaść, mięśnie pracują niekontrolowanie. Może dojść do niekontrolowanego oddawania moczu/stółku, silnego ślinienia. Jeśli nogi pracują jak w bieganiu – to atak wielki (grand mal). Pies nie rozpoznaje otoczenia. Jeśli trwa dłużej niż 5 minut – to status epilepticus, stan zagrażający życiu, wymaga pilnej pomocy. Kontynuuj notowania.
Objawy po ataku (faza postiktalna)
Po ustąpieniu skurczów pies wygląda na zdezorientowanego, patrzy w jedną stronę (czasowa ślepotę), nadal mocno ślinicze. Trwa od minut do kilkunastu minut. Uspokaj psa niskim tonem, daj mu poczucie bezpieczeństwa. Zanotuj długość każdej fazy. Wiele chorób daje objawy padaczkowe – wszelkie informacje pomogą weterynarzowi postawić diagnozę.