Przyczyny ciężkiego oddechu u psa

Zdrowy pies nie powinien ciężko dyszeć bez powodu. Jeśli podejrzewasz bezpośrednie zagrożenie życia – natychmiast na SOR weterynaryjne. Lepiej dmuchać na zimne.

Ból

Pies w bólu dycha głośno i szybko (panczy), zamiast szczekać czy jęczeć. Jako drapieżniki, unikają hałasu przy kontuzji. Ciężkie oddychanie pomaga radzić sobie z bólem – od szpilki w łapie po złamanie kości czy uraz wewnętrzny. Jeśli pies widocznie cierpi, nie dotykaj go – nawet najwierniejszy przyjaciel może ugryźć. Zadzwoń do weterynarza. Pamiętaj: ugryzienie to nie atak, to ból.

Problemy wewnętrzne

Zakres szeroki: od tymczasowych problemów oddechowych (kaszel szwowy) i chorób zapobiegawczych (robak serca) po COPD i niewydolność serca. Ras brachycefaliczne (buldog angielski, mops) mają anatomicznie utrudnione oddychanie i ataki "odwróconego kichania" (duszności). Często pomaga korekcyjna operacja nosowe i miękkiego podniebienia. Diagnoza wymaga badań. Jeśli pies duszno oddycha, nie wstaje, nie je, nie pije, nie chce spacerów, jest apatyczny – pilnie do weterynarza.

Przećwiczenie i przegrzanie

Może wystąpić w każdą pogodę. Psy potrzebują treningu jak sportowcy. Przegrzanie to najczęstsza forma przećwiczenia i może być śmiertelne. Unikaj spacerów w upały, trzymaj psy z krótkim nosem w domu powyżej 27°C. Jeśli pies tylko szybko dycha po długim spacerze w upał – sprawdź dziąsła i wnętrze uszu. Jeśli nie są jasnoczerwone – daj letnią wodę. Nigdy nie daj zimnej/lodowatej – szok może wywołać wymioty. Nakładaj chłodne, wilgoćne ręczniki. Trzymaj w pozycji leżącej. Jeśli dziąsła/uszy są czerwone/różowe – natychmiast polej chłodną (nie zimną) wodą i biegnij do weterynarza. Może być konieczne podawanie płynów dożylnie.