Malassezia pachydermatis – drożdże pospolite na skórze psów, zazwyczaj nieproblematiczne (PetEducation.com). Zawsze obecne w kanale słuchowym, dlatego psy narażone na drożdżaki ucha. Niektóre rasy: teriery, chihuahua, owczarki niemieckie, owczarki szetlandzkie – szczególnie narażone na nadmiar i infekcję.
Przyczyny
Drożdżaki wywołane przez wiele czynników (PetEducation.com). Skóra, w tym w uszach, ma odporność wspieraną przez limfocyty T – musi być silna, by hamować drożdże. Choroby osłabiające odporność skóry dają drożdżom siłę: choroby wrodzone/zakaźne, alergie, infekcje bakteryjne, łuszczyca (nadmierne łuszczenie).
Objawy
Gorzej w wilgotną, cieplą pogodę – koszmar dla narażonych psów. Niezależnie od lokalizacji: świąd skóry = jasny sygnał problemu. Ucho: pies drapie bez przerwy, uszkadza skórę. Zły zapach/wydzielina z ucha, częste trząsanie głową, pogrubienie skóry (czerwona/czarna) – znaki drożdżaków ucha.
Leczenie
Jeśli infekcja miejscowa (np. na lysinach) – weterynarz może przepisać krem z mikonazolem. Mikonazol = krem antygrzybiczy, głównie na grudź, ale też na drożdżaki. Ten sam lek co u ludzi na drożdżaki. Nakładaj na skórę ucha w miejscu infekcji tyle razy dziennie, ile zaleca weterynarz.
Wskazówki
Dla większej skuteczności (Doctors Foster and Smith): przyciąć futer w uszu w miejscu leczenia. Trzymaj miejsce bez futra przez całe leczenie (nawet do 6 tygodni). Regularność: cięcie futra i nakładanie kremu o tej samej porze = optymalny efekt.
Skutki uboczne
Mikonazol może dać zaczerwienienie lub wysypkę w miejscu nałożenia – wtedy natychmiast odstaw (Doctors Foster and Smith). Alergia: obrzęk twarzy, rumień, wymioty, biegunka. Ciężkie przypadki: szok, skurcze, koma.