Parwowiroza to jedna z najgroźniejszych chorób psa. Wysoce zakaźna, śmiertelna bez szybkiego leczenia. Ale śmiertelność nie wynosi 100%. Pies może wyzdrowieć i żyć normalnie przy dobrej opiece.
Jak działa parwowirus
Zarażenie: kontakt z chorym psem lub jego fekaliami. Wirus przenika do układu limfatycznego i trawiennego, atakuje szybko dzielące się komórki. Zabija białe krwinki, niszczy wykładnik jelita -> pies nie wchłania składników. Nie walczy z infekcjami wtórnymi, nie produkuje nowych krwinek, aż wirus umrze.
Objawy
Początek: apatia, odmowa jedzenia (nawet ulubionych przysmaków). Wysoka gorączka (infekcje wtórne). Częste wymioty, rzadkie, krwiste stolce (odkrępowanie komórek jelit). Biegunka: bardzo faulna, żółtawa.
Leczenie
Najlepsze: szczepienie jak najszybciej – nie ma leku na wirusa. Wirus musi przebiec swój bieg (do 2 tygodni, jeśli leczenie rozpoczęto po objawach). Płyny dożylne non-stop przez pierwsze dni, aż pies wypije wodę bez wymiotów. Antybiotyki na infekcje wtórne. Ewentualnie transfuzje krwi przy silnych krwawieniach.
Koszty
Bardzo drogie. Najdroższe: ciągłe płyny dożylne (non-stop). Pies w klinice do wyzdrowienia – noclegi i opieka 24/7 podnoszą cenę. Rutynowe leczenie: $500–$2500 (cena 2010). Transfuzje +$200.
Opieka pozaszpitalna
Każda powierzchnia, z którą pies miał kontakt, musi zostać dezynfekowana. Wirus odporny na dezynfektany, żyje w glebie do 5 lat. Roztwór: 4 uncje bielizny na 1 galon wody – umyj wszystko, opryskaj ogród. W domu: cisza, odpoczynek, nie przeszkadzać. Dieta łagodna: ugotowana wołowina i ryż przez tydzień, by jelita się zregenerowały, potem powrót do karmy.