Przyczyny bakterii Clostridium u psów

Clostridium to gram dodatnie bakterie beztlenowe odpowiadające za szereg chorób u psów. Istnieje wiele szczepów; niektóre mogą być obecne u zdrowych psów, inne powodują poważne choroby, jak kłacz i botulizm. Niektóre bakterie Clostridium są odporne na większość antybiotyków i wymagają celowanych leków, jak metronidazol lub bacytracyna, inne są wrażliwe na powszechne antybiotyki. Psy mogą zakazać się bakteriami na wiele sposobów; zazwyczaj powodują objawy podobne do kolitisu, które naśladują inne choroby.

Zanieczyszczone jedzenie

Jedzenie przechowywane lub obsługiwane nieprawidłowo może łatwo zaraźć się bakteriami powodującymi poważne choroby. Clostridium perfringens to bakteria odpowiedzialna za typowe zatrucie pokarmowe u psów i ludzi, a Clostridium botulinum powoduje botulizm, który może być śmiertelny. Objawy pojawiają się zazwyczaj 8-16 godzin po pochłonięciu w postaci biegunki i skurczów brzucha. Wymioty i gorączka rzadko występują przy zatruciu C. perfringens, ale są powszechne przy botulizmie. C. perfringens czasem ustępuje w ciągu 24 godzin, ale botulizm wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Zanieczyszczona rana

Otwarta rana narażona na zanieczyszczoną glebę może zaraźć się Clostridium tetani, bakterią powodującą kłacz. Choć psy i koty są zazwyczaj dość odporne na kłacz, czystość ran to ważny krok w profilaktyce potencjalnie śmiertelnej infekcji. Clostridium perfringens może też zarażać otwarte rany, a w formie zarodnikowej jest bakterią odpowiedzialną za gangrenę. Gangrena to potencjalnie śmiertelna infekcja wymagająca agresywnego leczenia. C. perfringens można wyeliminować powszechnymi antybiotykami, ale kończyny dotknięte gangreną zazwyczaj muszą zostać amputowane.

Antybiotyki szerokiego spektrum

Clostridium difficile występuje w jelitach zdrowych szczeniąt, ale naturalna flora bakteryjna utrzymuje niski poziom, nie powodując problemów. Gdy pies otrzymuje długotrwałą kurację antybiotyków, może to tymczasowo zmniejszyć liczbę "dobrych" bakterii w jelitach. Ponieważ C. difficile jest odporne na większość antybiotyków, w tym okresie rozrasta się bez kontroli innych bakterii. Gdy populacja difficile osiągnie pewien poziom, powoduje pseudomembranowe zapalenie jelita grubego, poważną infekcję powodującą bolesne biegunki i odwodnienie. Ludzie też są wrażliwi na dolegliwości jelitowe od C. difficile, więc jeśli zwierzę domowe jest zainfekowane, należy zachować ostrożność, by nie rozprzestrzeniać bakterii. Metronidazol i bakytracyna to dwa powszechne leki skuteczne przeciw C. difficile.