Maltesy to małe, aktywne psy z grupy "toy". Mają długą, jedwabistą, białą sierść i długie, wiszące uszy. Przyjazne, zabawne, przytulne i afekcyjne – świetne towarzysze dla wielu ludzi, zazwyczaj nie dla małych dzieci. Ogólnie to wierne psy dość odporne, niezwykle narażone na choroby. Jednak wszystkie psy chorują, a niektóre schorzenia (głównie nogi, oczy i pyska) występują u maltesów częściej niż u innych ras.
Nogi
Podobnie jak wiele ras małych/toy, maltesy częściej chorują na nogi, najczęściej: wysunięcie trzonka kolanowego (luxating patella). Pies doświadcza wypada lub przemieszczenia trzonka – z urazu lub dziedziczenia. Niektóre przypadki łagodne i bezbólowe, inne bolesne, wymagające operacji. Dysplazja stawów biodrowych (wadliwe budowa bioder) też dość częsta u maltesów.
Oczy
Oczy to jeden z najczęstszych obszarów chorób u maltesów. Łatwo się drażnią, pewne wydatki są normalne. Należy jednak czyścić okolice oczu i usuwać wydatki. Gdy zaniedbane, łatwo robi się zapalenie spojówek. Maltesy, jak wiele małych psów, narażone na ropne rogówki – bólu, ostatecznie ślepoty, jeśli nieleczone. Dodatkowo: jaskra, dysplazja siatkówki, postępująca atrofia siatkówki, wiśniakowe oko, suche oko, aberancyjne rzęsy i dwurzęsowość – schorzenia częstsze u maltesów niż u dużych ras.
Pyska
Pyska to kolejny obszar problemowy. Właściciele maltesów muszą dbać o zęby. Mają tendencję do próchnicy, infekcji i przedwczesnego wypadania. Stąd łatwo o zły oddech. Częste szczotkowanie i wizyty u weterynarza do scalowania pomagają zachować zęby dłużej. Zanieczyszczone zęby mogą też powodować inne problemy – infekcje pysku mogą rozprzestrzeniać się na inne części ciała.
Inne choroby
Inne częste choroby u maltesów: choroby układu trawiennego – zapalenie jelita grubego (kolitis), choroba zapalna jelit, trzustkowatość. Choroby niezwiązane z trawieniem: zespół wstrząsającego się białego psa, przysłona tętniaka, tiroidyt limfocytowy, wtórny przewód wątrobowy, kilka typów pęcherzy i chorób autoimmunologicznych.