Cukrzyca u labradorów

Labratory retrievery to jedna z najpopularniejszych ras w USA ze względu na wierność i przyjaźność. Niestety, labratory mogą cierpieć na cukrzycę. Występuje ona z powodu braku lub niewrażliwości na insulinę. Diabetyczne labratory muszą otrzymywać leczenie przy pojawieniu się objawów.

Definicja

Diabetyczne labratory nie produkują wystarczająco insuliny, by hamować produkcję glukozy. Powoduje to wzrost stężenia glukozy we krwi i wychodzenie glukozy do moczu przez nerki. Jeśli wysoki poziom glukozy utrzyma się, labratory mogą cierpieć na uszkodzenia oczu, serca i naczyń krwionośnych.

Objawy

Najbardziej widoczny objaw to nadmierne oddawanie moczu z powodu niemożności nerek do usunięcia nadmiaru glukozy. Wzrost oddawania moczu powoduje wzrost picia wody. Inne objawy: utrata wagi, zaćma, nietolerancja wysiłku i nawracające infekcje.

Przyczyny

Cukrzyca u labradorów może wynikać z genetyki i czynników środowiskowych. Przewlekłe zapalenie trzustki jest przyczyną cukrzycy u 28% psów. Uszkodzenie trzustki wpływa na produkcję insuliny. Zapalenie trzustki częste u psów zbyt tuczących się na diecie bogatej w tłuszcze. Właściciel może zapobiec cukrzyce średniego wieku, dbając o zdrową dietę i regularny ruch.

Leczenie

Iniekcje insuliny to standardowe leczenie u labradorów. Leki doustne przydatne u ludzi i kotów nie działają u psów, bo nie trawią białka w jelitach w formie tabletkowej. Iniekcje pozwalają na powolne wchłanianie. Dzięki małej strzykawce i igle, psy zazwyczaj nie boją się strzykań.

Stabilizacja

Każdy labrador wymaga indywidualnej dawki. Dawka powinna pozostać stała, by stabilizować poziom glukozy. Specjalne diety recepturowe mogą pomóc, bo składowość, objętość i czas posiłków wpływają na glukozę. Regularne wizyty u weterynarza do pomiaru glukozy mogą być konieczne.