Wścieklizna: niebezpieczna infekcja mózgu, zawsze śmiertelna. Szczepienie zwierząt, które mogą ją przenosić, wymagane w większości stanów USA. Protokół kontroluje tę chorobę.
Dlaczego szczepić?
Szczepionka na wściekliznę – jedyna wymagana prawnie. Najważniejsza ze względu na skutki i ryzyko epidemii. Inne choroby: specyficzne gatunkowo (np. parvowirus psów i kotów – nie przechodzi między gatunkami, nie zoonotyczne). Wścieklizna: zaraźna kontaktem, nie specyficzna gatunkowo.
Źródła zarażenia
Głównie zwierzyna: lisy, kojoty, jeżowice, mucholoty, nietoperze – bliska bliskość ludzi i zwierząt domowych.
Kto jest narażony?
Każde ssaka krwiozarne po ugryzieniu. Rzadko: drogą oddechową (duże stężenie odchodów, np. jaskinie nietoperzy). Psy, koty, ludzie – mniej podatni, ale psy/koty rzadko chorują dzięki szczepieniom. Ludzie: szczepionka dostępna tylko grupom ryzyka (weterynarze, leśnicy). Standard: szczepienie PO ekspozycji.
Harmonogram szczepień
Pierwsza dawka: szczeniaki 3–6 mies., kotki 2–6 mies. Najlepiej osobno (czas na adaptację). Roczna dawka przypominająca (booster), potem co rok lub co 2 lata.
Przepisy
Większość stanów: prawo o szczepieniach. Dowód od weterynarza do rejestracji zwierzęcia. Niektóre stany: szczepionka 2-3 letnia, inne: rocznie. Ważne: znać prawo swojego stanu. Wieku pierwsza dawka: 3 lub do 6 miesięcy.
Ostrzeżenia
Wścieklizna inkubuje się tygodniami/miesiącami – nigdy nie zakładać, że nieznane zwierzę jest zdrowe, bo wygląda normalnie.