Większość ras psów, z wyjątkiem łysych Chinese Crested i Xoloitzcuintle, ma futro. Futro utrudnia chłodzenie się przez potnienie skóry jak u innych ssaków. Psy mają jednak inne mechanizmy termoregulacji, choć przegrzewanie w upały pozostaje poważnym zagrożeniem.
Historia
Domestyczny pies wyewoluował z wilków z północnych regionów. Wilki rozwinęły grube podwójne futro na zimę, co uniemożliwiło potnienie skóry. Mniejsze gruczoły potowe w nosie, języku i poduszkach łap pomagały im regulować temperaturę. Cechy te przekazały się przez tysiące lat hodowli do nowoczesnych psów.
Cecha
Psy to jeden z nielicznych gatunków ssaków, które nie poceniają się przez skórę. Gruczoły potowe są ograniczone do małego obszaru, co utrudnia chłodzenie. Gorący pies leży w cieniu i intensywnie chrapocze, by uwolnić ciepło. Pies z niską temperaturą drży, by stimulować mięśnie i wytworzyć ciepło.
Funkcja
Psy mają dwa typy gruczołów potowych: apokrynne i ekkrynne. Apokrynne, u innych ssaków wydzielające pot, u psów są miniaturowe i wydzielają feromony. Ekkrynne wydzielają wilgoć i pot, pomagając w chłodzeniu. Znajdują się na nosie i poduszkach łap – dlatego są wilgotne w dotyku.
Znaczenie
Normalna temperatura psa to 37,8–38,9°C (100–102°F). Powyżej 38,9°C pojawiają się poważne zagrożenia. Hipertermia (udar termiczny) – śmiertelna – występuje powyżej 40°C (104°F). Hipotermia – poniżej 37,8°C – też może być śmiertelna bez leczenia.
Ostrzeżenie
Rozpoznawanie nietypowej temperatury jest kluczowe. Pies z hipertermią: intensywnie chrapocze, jest gorący w dotyku, ma suchy, czerwony język i dziąsła. Hipotermiczny: bardzo apatyczny, silnie drży, wydaje się zgubiony. W obu przypadkach natychmiastowa interwencja weterynarza.