Trzy fazy padaczki u psa: 1) pre-iktalna – pies nerwowy, przytulny; 2) iktalna – właściwy napad (<2 min): patrzenie w jedną stronę, ślinienie, drgania, nieodpowiadanie, sztywność, padki, upadek; 3) post-iktalna – odzyskiwanie: ślepota, duszności, dezorientacja, sen (1h–2 dni).
Natychmiast po padaczce
- Spokój, nie ingeruj w odzyskiwanie. Zanotuj ciężkość i czas. Pies nie czuje napadu i nie pamięta.
- Przenieś do ciszy. Spokojny masaż wzdłuż „naczynia rządzącego” (GV26, akupunktura) – wgłębieniu na wierzchu głowy. Promuje ożywienie i przytomność.
- Porównaj z 3 fazami – wyklucz inne stany. Uszkodzenie ucha środkowego/nerwu wstępowego/jądra wstępnego = nagła pozycja głowy, niepewność chodu. Problemy sercowe = upadek, duszności. „Odwrotne kichanie” = gwałtowne wdechy – mylone z padaczką.
- Min. 5 min przed uznaniem za odzyskanego. Jeśli napady kontynuują – weterynarz. Szczeniaki i suki karmiące – natychmiast do lekarza. Zdrowe dorosłe – zazwyczaj wizyta kontrolna.
Dalsza opieka
- Współpraca z weterynarzem – szukanie przyczyny. Wielu weterynarzy: epilepsja dziedziczna. Goldstein i Pitcairn: szczepienia mogą przyczyniać się. Wyklucz czynniki środowiskowe/genetyczne – często przyczyna nieznana.
- Zrozum skutki uboczne leków. Po jednym padzie zazwyczaj bez leków. Jeśli nawracają: fenobarbital, primidon, bromek potasu – ryzyko uszkodzenia wątroby, apatia.
- Suplementy neuroprotekcyjne. Nurtropina, fosfatydyloseryna – wspierają funkcję mózgu, wchłanianie tlenu i składników odżywczych.