Kilka rodzajów robaków w krwiobiegu i jelitach. Prawie każdy szczeniak rodzi się z nikczemiami (od matki). Dorosłe psy z kału zainfekowanych zwierząt. Leczenie specyficzne dla rodzaju – ważne rozpoznawanie.
Płaskorzące (flukes)
Niesegmentowane, płaskie. Zarażają jelita, wątrobę, płuca. Ślimaki/ryby → flukes jelitowe (surowa ryba, produkty rybne). Stawy, jeziora – woda zarażona. Wnikają w ścianę jelita → stan zapalny. Objawy późne, w ciężkich przypadkach: krwista biegunka.
Okrągłe (nikczemienie)
W jelicie, 3–5 cali. Nie przyczepiają się, ale rodsza jaja (niewidoczne gołym okiem, widoczne w mikroskopie w kale). Gatunki: nikczeminy jelita cienkiego (haczycznice, niciowce), grubego (wicowce), żołądka, przełyku, serca (robaki serca), płuc, dróg moczowych/nerek, oczu. Widoczne gołym okiem w kale. Diagnoza zależna od narządu: okulistyczne badanie (robaki oczne), RTG/USG (wnętrze).
Taśmice
Segmentowane, 8 cali – 2 stopy. Uczepiają się do jelita cienkiego. Segmenty odłamują się, pojawiają w kale z jajami. Rodzaje: Dipylidium caninum (pchły) – najczęstsze. Taenia taeniaeformis (owce, myszy, szczury – psy wiejskie). Echinococcus granulosus (myszy, ludzie).