Każda choroba psa to tragedyja dla właściciela. Groźna, jeśli głównym objawem są padaczki, a właściciel nie wie przyczyny ani leczenia. Główna choroba: epilepsja – 3 typy: pierwotna, wtórna, reaktywna. Młodzi psi z padaczkami zazwyczaj mają epilepsję pierwotną.
Identyfikacja
Epilepsja pierwotna = brak przyczyny strukturalnej. Nic innego nie wyjaśnia padaczek. Przyczyny wtórnej/reaktywnej: guz, infekcja, uraz, wodogłowie, hipoglikemia, hipokalcemia, niewydolność wątroby, toksyny, niewydolność nerek, zaburzenia elektrolitów. Brak tych objawów -> epilepsja pierwotna, genetyczna.
Znaczenie
Wedle Ned Patterson DVM: 0,5-5% psów zachorowuje na epilepsję w życiu, pierwotna = 65% padaczek u psów 1-5 lat. Rasy skłonne: beagle, jamnik, owczarek niemiecki, keeshond, belgijski terwuren.
Diagnoza
Weterynarz wyklucza przyczyny wtórne/reaktywne. Do diagnozy: wielokrotne padaczki bez znanej przyczyny, norma między atakami. Padaczka u psa z epilepsją pierwotną = całe ciało, toniczno-kloniczna (naprężenie mięśni + ruchy).
Przyczyna
Myśli się: dysbalans sygnałów ekscytacyjnych/hamownych w mózgu. Glutaminian = sygnał ekscytacyjny (Wapń, Sód w kanałach). GABA = główny hamowny (Chlor do komórek, Potas na zewnątrz). Za dużo glutaminianu lub za mało GABA -> padaczki. Też: zaburzenia transportu Ca, Na, Cl, K. Wada genetyczna -> epilepsja pierwotna.
Leczenie
Leki przeciwpadaczkowe (AED). Ideał: koniec padaczek bez skutków – ok. 50% pacjentów. Realnie: zmniejszenie częstotliwości/czasu. Gdy wzorzec padaczek ustalony -> decyzja o AED. Fenobarbital = nr 1, ale skutki: spragnienie, apetyt, krótka sedacja, uszkodzenie wątroby. Bromek potasu + fenobarbital. Skutki: sedacja, ostra trzustka. Weterynarze nie zalecają przy padaczkach rzadszych niż 1 na 2 miesiące – by uniknąć ryzyka.