Choroby skóry łokci u psa – kalusy, pioderma, ropnica, dermatosa cynkowa

Skóra łokci narażona na ucisk i tarcia. Schorzenia niegroźne dla życia, ale bolesne, świądące. Często leczenie proste: miękka posłanka. Inne przypadki – leki miejscowe, suplementy, kąpiele lecznicze.

Kalusy łokciowe

Łysinki, Suche, łuszczące, pękające, krwawiące. Przyczyna: twarda podłoga (parkiet, beton), duże rasy (doge, akita). Leczenie: aloe/wezylina + miękka posłanka.

Pioderma (ropna choroba bakteryjna)

Łokci, skoki, skróty skórne. Ból, łuski, zły zapach, krew. Antybiotyki 21–30 dni, nawroty 8–12 tygodni.

Ropnica sarkoptoidna (psora)

Pasożytnicze roztocza → wypadanie sierści, świąd (łokci, uszy, pachy, skoki, klatka, brzuch). Drażnienie pociąganiem → rany, infekcje. Leczenie: strzyżenie + szampon leczniczy + kąpiele (dip) co 2 tyg. x 2–3 cykle.

Ropnica demodektyczna

Nieświąd. Roztocza Demodex u każdego psa, problemy przy osłabionej odporności. Lysiny, czerwona, łuszcząca, wilgotna/tłusta skóra. Szczeniaki – samowyleczenie (rozwój odporności). Dorośli: 4–14 kąpieli co 2 tyg. do 2 negatywnych badaniach.

Dermatoza cynkowa (zinc responsive dermatosis)

Wada wchłaniania cynku lub dieta uboga w cynk. Rasy arktyczne (husky, malamut). Lysiny, łuski nogi/głowa/twarz. Szczeniaki: apatyczne, chude, chorują często. Leczenie: suplementacja cynkiem.