Hipoglikemia (niski cukier) u psa cukrzykowego → szok: padaczki, kołatanie, śmierć. Częsta przyczyna: nadmiar insuliny ("reakcja na insulinę"). Inne: zbyt duży wysiłek/eksytucja, pominięty posiłek, opóźnione karmienie.
Objawy (progresywne, ale kolejność zmienna, bywają bezobjawowe)
- Lenistwo, słabość, pochylenie głowy, "pijany" chód.
- Głód, niepokój, drżenie, brak koordynacji.
- Zmiany ruchów głowy/szyi, dezorientacja, stupor.
- Skurcze, padaczki, kołatanie.
- Specyficzne: "pocenie" nosa/poduszek, czucie warg, "zastyganie" w drzwiach.
Natychmiastowa reakcja – podnieś cukier
- Syrop kukurydzany (sam lub z jedzeniem) – syrop szybko podnosi, jedzenie utrzymuje.
- Małe psy: 1–2 łyżki stołowe.
- Duże psy: ¼–½ ml na funt masy (źródło: Pets With Diabetes).
- Nieprzytomny/drgnący: posmaruj dziąsła/policzki syropem.
Bądź gotowy
- Zawsze przy sobie: syrop kukurydzany/klonowy, miód, cukier.
- Saszetki miodu, strzykawki z syropem, buteleczki z zaworem.
- Żel do dekoracji ciast (głównie cukier) – w markecie.
- Strzykawki (bez igieł) do szybkiego podawania. Wszystko w jednym miejscu.
Podróże z psem cukrzykowym
- Planowanie: insulina, glukozna awaryjna, karma specjalna + zapas.
- Telefon weterynarza, dokumenty, adresy najbliższych klinik.
- Znaczek: "cukrzyca" + telefon alarmowy.
Wskazówka eksperta (Pets With Diabetes)
"Opieka nad psem cukrzykowym ogranicza wyjazdy. Codziennie: insulina, karma, obserwacja." Zajęci właściciele: reorganizacja grafiku lub opiekun (rodzina, przyjaciele, petsitter). Szok hipoglikemiczny zabija szybko – nie na lekko.