Śmierć i ciężkie reakcje rzadkie, łagodne – częstsze niż się myślało (brak systemu zgłoszeń). AAHA (2006): weterynarze mają zgłaszać reakcje producentom, ci – rocznie do Center for Veterinary Biologics.
Rodzaje szczepionek i ryzyko
- Leptospiroza – wysokie ryzyko śmierci/ciężkich skutków, skuteczność <100%. Weterynarze pomijają w kombosach, chyba że ryzyko (Mar Vista).
- Kombos: DHLPP (czuma, wątroba, leptospiroza, parwowirus, paragrypa).
- Bez leptospirozy: DHPP (psy po reakcjach, niskie ryzyko).
- Wścieklizna – też wysokie ryzyko reakcji.
Reakcje (AAHA)
- Lokalne: obrzęk, wypadanie sierści, ropnie.
- Ogólnoustrojowe: lenistwo, brak apetytu, chromota, duszności, zmiany zachowania.
- Ciężkie: padaczki, uszkodzenia neurologiczne/narzędów, śmierć.
Korzyści vs ryzyko
- Szczepionki podstawowe (core) – wszechstronnie zalecane (czuma, wścieklizna).
- Dorośli – niekoniecznie rocznie. Rozmowa z weterynarzem.
- Rezygnacja z szczeniaków = ryzyko: czuma zabija 80% szczeniaków, 50% dorosłych; parwowirus przetrwa w glebie miesiącami.
Obserwacja po szczepieniu
Pilnie do weterynarza: padaczki, lenistwo, zmiany zachowania, cokolwiek nietypowe.
Alternatywy przy reakcjach
- Szczepionki oddzielnie, co kilka miesięcy.
- Inne miejsce wstrzyknięcia (jeśli reakcja lokalna).
- Tytrowanie antyciał (titer) – sprawdzenie odporności.