Pchły i roztocze to pasożyty zewnętrzne powodujące silne świąd, dyskomfort, wypadanie sierści i nagie skóry. Pies podejrzany o ich obecność powinien trafić do weterynarza. Obie grupy pasożytów są prewencyjnie i kuracyjnie kontrolowane lekami – im szybciej, tym mniejsze ryzyko zarazenia innych zwierząt i ludzi.
Rodzaje
- Pchły: sezon letni, cykl życia 12 dni – 6 miesięcy, samica do 50 jaj/dzień. Rozprzestrzeniają się między psami i kotami.
- Roztocze: roztocze uszne, Sarcoptes scabiei (łupież pchliwy), Demodex (roztocze pępowate). Niektóre żyją naturalnie na skórze, aktywują się przy osłabieniu immunności. Inne przenoszą się między psami.
Identyfikacja
- Pchły dorosłe: brązowe, wielkość nasiona sezamu, szybkie ruchy. Jaja spadają na podłogę, wykluwają się larwy wchodzące w dywany/meble.
- Sarcoptes scabiei: łupież pchliwy – intensywne świąd, wypadanie sierści, ługowacenie skóry.
- Demodex: łupież pępowaty – świąd, czerwona łuszcząca się skóra, plamiste wypadanie sierści.
- Roztocze uszne: silne świąd uszu, pies drapie się do krwi.
Leczenie
- Pchły: szampony z permetryną lub leki antyparazytowe od weterynarza. Insektocydy mogą szkodzić psu.
- Roztocze: leki na roztocze uszne, Sarcoptes, Demodex. Dokładne czyszczenie uszu przy roztoczach usznych. Łupież: kąpiele z amitrażem lub wapnem siarkowym.
Profilaktyka
- Produkty na receptę: selamektyna, moksydektyna – 30 dni ochrony przed pchłami i Sarcoptes.
- Aktualne szczepienia i zdrowie zapobiegają rozwojowi Demodex.
- Unikanie kontaktu z zwierzętami z roztoczami usznymi.
Ostrzeżenie
Rasy pasterskie (kollie, owczarek staroangielski, australijski, szetlandzki) są wrażliwe na iwermektynę (leczy łupież). Podanie może być śmiertelne.