Usunięcie śledziony u psa (splenektomia) – przyczyny, przebieg, rokowania

Śledziona to narząd o wielu funkcjach, ale psy po jej usunięciu zazwyczaj wyzdrawają i żyją normalnie. Splenektomia konieczna przy urazach lub guzach (np. hemangiosarkoma u owczarków niemieckich).

Identyfikacja śledziony

Ciemnoczerwona, bogato ukrwiona, walcowata, w górnej części brzucha blisko żołądka (położenie zależy od wypełnienia żołądka). Uszkodzona lub zachorowana – do usunięcia.

Przyczyny splenektomii

  • Guzy śledzionowe: hemangiosarkoma (rasy narażone: owczarek niemiecki), guzy u starszych psów.
  • Zakręt śledziony (splenic torsion) – rasy duże/giant.
  • Przerzut śledziony po urazie (wypadek, kopnięcie) – grozi krwawieniem do jamy brzusznej.

Diagnostyka

Morfologia (CBC), rozmaz krwi, RTG/USG brzucha, bioptia śledziony. Czasem konieczna laparotomia eksploracyjna – usunięcie w trakcie tej operacji.

Leczenie

  • Przerzut: stabilizacja (płyny, sterydy, tlen, przelewy), potem splenektomia w znieczuleniu.
  • Po usunięciu: badanie histopatologiczne. Jeśli guz złośliwy – chemioterapia w miesiącach po operacji.

Rozważania

Pies może żyć bez śledziony. Większość wraca do normalności. Po operacji: ograniczenie aktywności na 1–2 tygodnie, przestrzeganie zaleceń weterynarza.