Lhasa apso to mała, wytrzymała rasa o długiej sierści i niezależnym usposobieniu. Popularna jako pies wystawowy, agility, towarzyszący. Długowieczne, ale narażone na choroby nerek, zanik siatkówki i problemy skórne.
Pielęgnacja lhasa apso
Długa sierść wymaga regularnego czesania – inaczej matowieje, co sprzyja pchłom, kleszczom i przewlekłym problemom skórnym. Wielu właścicieli tnie sierść krótko.
Zapalenie gruczołów tłustych (sebaceous adenitis) – choroba dziedziczna
- Objawy: ługowacenie, tłusta/przycieniona skóra, suche łuski, wypadanie sierści, pogrubienie skóry, zapach musty.
- Stałe zapalenie gruczołów tłustych niszczy je i pąki włosowe.
- Występuje w każdym wieku. Nie ma leczenia przyczynowego.
- Terapia objawowa: szampony lecznicze, płukanki z glikolem propylenowym (nawilżanie), antybiotyki przy infekcjach wtórnych, suplementy kwasów tłuszczowych.
Alergie skórne
Lhasa apso narażone na alergie kontaktowe (szampony, preparaty na pchły, pościel, chemią), pokarmowe, wdychane (pyłki, pleśń, kurz). Objawy: nadprodukcja mediatorów zapalnych. Leczenie: antyhistaminy, kortykosteroidy, antybiotyki przy infekcjach wtórnych.
Dermatoza drożdżowa (yeast dermatitis)
Świączący, ługowacący, zapachowy wysyp. Leczenie: leki topicalne i doustne (ketokonazol, szampony lecznicze).
Leczenie problemów skórnych
- Choroby dziedziczne – tylko leczenie objawowe.
- Alergie kontaktowe: eliminacja po jednej substancji, obserwacja poprawy.
- Alergie pokarmowe: dieta eliminacyjna.
- Antyhistaminy i kortykosteroidy kontrolują stan zapalny.