Buldogi narażeni na choroby skórne, w tym czerwoną łupież (demodektoza/demodex). Przyczyna: Demodex canis – roztocze naturalnie obecne u każdego psa. U predysponowanych: rozmnazanie → choroba. Podatność dziedziczna.
Typy
- Lokalna: buldogi <1 r.ż., zazwyczaj zdrowi, po chorobie/stresie. 90% samowyleczeń (Petplace). 10% → uogólniona.
- Uogólniona: ostry nawrót, podział na młodzieńczą i dorosłą. Młodzieńcza – często samowyleczenie. Dorosła – rokowania ostrożne.
Objawy
- Lokalna: kilka okrągłych, ługowacących zmian na głowie i przednich nogach.
- Uogólniona: wypadanie sierści na całym ciele (głowa, szyja, brzuch, nogi, łapy), skóra ługowacia, zapalona, pękająca, wydzielająca ciecz. Często infekcja wtórna bakteryjna. Gorączka, apatia, brak apetytu. Wymaga natychmiastowego leczenia.
Diagnostyka
Skrobienie skóry/biopsja + mikroskop. Roztocze widoczne (kształt aligatora). Same roztocze nie = diagnoza (są u każdego psa). Muszą towarzyszyć zmianom. Starzy buldogi z łupieżem – screeningu na Cushinga, hipotyreozę, raka, robaka serca.
Leczenie
- 3 opcje: amitraz (Mitaban – jedyny FDA), milbemycyna (Interceptor), iwermektyna (Ivomec – wybór większości weterynarzy).
- Mitaban: zazwyczaj co tydzień (zamiast co 2 tyg.).
- Milbemycyna: średnio 90 dni.
- Iwermektyna: stopniowe dożywanie dawki (minimalizacja skutków), codziennie do zniknięcia objawów, potem odstawianie 2–3 miesiące.
Pielęgnacja domowa
- Antybiotyki 4–10 tyg. (infekcja wtórna: powierzchowna/głęboka).
- Jeśli bez kąpieli weterynaryjnych – leki doustne (iwermektyna/milbemycyna) + regularne kąpiele w szamponach antybakteryjnych.
- Przy kąpielach weterynaryjnych: pies nie może się mocać między wizytami.